Η συνάντηση με έναν μικρό Καμερουνέζο παίκτη του Ολυμπιακού


Η επίθεση στον Αμπού Μπα του Άρη και το απρόσμενο τετ α τετ με ένα ταλέντο των Ερυθρόλευκων από την Αφρική.
 Καμία θέση ο ρατσισμός στο λεξολόγιο του Έλληνα 

Έγινε θέμα τη 18η αγωνιστική και προκάλεσε αντιδράσεις. Η ρατσιστική επίθεση οπαδών της ΑΕΛ στον Αμπού Μπα του Άρη δημιούργησε πολύ αρνητικό αντίκτυπο και επανέφερε συζητήσεις για ένα πρόβλημα που διαιωνίζεται παρότι ο κόσμος προχωρά.

Η είδηση ξέφυγε μάλιστα των ελληνικών ορίων. Όλα τα γαλλικά ΜΜΕ ασχολήθηκαν με το συγκεκριμένο ζήτημα, ενώ υπήρξαν μηνύματα στήριξης στον 21χρονο μέσο, από φιλάθλους ακόμα και ομάδων που δεν έχουν καμία σχέση με τον ίδιο ποδοσφαιρικά.

Λίγες ώρες πριν σημειωθεί στη Λάρισα το περιστατικό, το Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2020, μου συνέβη το εξής περιστατικό. Κατέβαινα το μεσημέρι την Πειραιώς και στο ύψος του Ρέντη, πιάνω αριστερά, στο φανάρι για Καλλιθέα.

Στην οδό Χρυσοστόμου Σμύρνης βρίσκομαι αντιμέτωπος με ένα συγκινητικό θέαμα. Ένας Αφρικανός πατέρας ποδηλατεί και πίσω στη σέλα έχει πάρει... δικάβαλο που λέμε στην αργκώ τον γιο του, ο οποίος φορά διακριτικά του Ολυμπιακού.


Δεν χάνω την ευκαιρία. Κάνω στάση δεξιά και ρίχνομαι στη μάχη του ρεπορτάζ. Τους ζητώ ευγενικά να σταματήσουν για να τους ρωτήσω.

Το παιδί ονομάζεται Αλέξανδρος. Η οικογένεια κατάγεται από το Καμερούν. Ο μικρός παίζει αριστερό εξτρέμ στις Ακαδημίες του Ολυμπιακού. Είναι πολύ καλός γι'αυτό άλλωστε τον επέλεξε το ερυθρόλευκο επιτελείο να υπηρετήσει τον πειραϊκό σύλλογο.

Ο Αλέξανδρος ντροπαλός στη συνομιλία, ο πατέρας καχύποπτος. Το όλο σκηνικό όμως μαρτυρά την αγάπη ενός πατέρα για το βλαστάρι του. Να τον πάει με το ποδήλατο στο προπονητικό, να τον πάρει για να μην κουραστεί και μαζί να ονειρεύονται για ένα καλύτερο μέλλον.

Γι'αυτό άλλωστε ήρθαν στην Ελλάδα.

Το ποδόσφαιρο είναι μία δίοδος για να το εξασφαλίσουν. Περιέχει πολλά ρίσκα και δεν είναι απαραίτητο ότι ένας ταλαντούχος ποδοσφαιριστής, ότι θα προχωρήσει. Γι'αυτό συμβουλεύω τον μικρό να μην αμελεί τα μαθήματά του.

Τη στιγμή που τους χαιρετώ και τους αφήνω να προπορευτούν, οι σκέψεις γεμίζουν (ξανά) το μυαλό μου. Ζούμε μια εποχή που οι ιστορίες συνωμοσίας αρχίζουν να επιβεβαιώνονται. Ο ελληνισμός φθίνει, γιατί τον οδήγησαν στη φθορά σιγά σιγά και εμείς δεν πήραμε χαμπάρι τι ετοιμαζόταν. «Μπήκαν στην πόλη οι οχθροί και εμείς κοιτούσαμε τις κοπελιές» που λέει και το τραγούδι.

Οι εχθροί όμως δεν είναι αυτοί οι άνθρωποι. Πιόνια είναι και αυτοί ενός μεγαλύτερου σχεδίου. Οπότε ο ρατσισμός δεν πρέπει να υφίσταται ως λέξη στο λεξιλόγιο του Έλληνα. Δεν είναι καν ελληνική λέξη. Και στους Έλληνες μετανάστες έχουν συμπεριφερθεί ρατσιστικά. Ρωτήστε τους παππούδες σας που έτυχε να δουλέψουν στη Γερμανία...

Εμείς ως Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί οφείλουμε να τους συμπεριφερόμαστε όπως επιβάλλει ο πολιτισμός μας και να τους “επιπλήττουμε”, όπως πρέπει, αν ξεπεράσουν τα όρια και επιβουλευτούν τη φιλοξενία μας.

Έτσι δεν είναι;


Σχόλια