Ένα σχολείο μια... ζωγραφιά!



«Άμα ήτανε μια ζωγραφιά ο κόσμος όλος
θα ζωγράφιζα λουλούδια δεν θα υπήρχε δρόμος
ένα δρόμο μόνο θ'άφηνα για να 'ρθω να σε βρω
και μια πόρτα να κλειδώσω για να μείνω εδώ», αναφέρουν η στίχοι του Μηδενιστή, ο οποίος συνοδεύει τη Demy στο τραγούδι «Μια Ζωγραφιά».

Την ίδια λαχτάρα για να δούνε το σχολείο τους και τους συμμαθητές τους νιώθουν καθημερινά τους τελευταίους μήνες οι σπουδαστές του ΕΠΑΛ Σιάτιστας, το οποίο έχει αποκτήσει πλέον άλλη αισθητική. Και αυτό γιατί οι μικροί ήρωες του μοναδικού ΕΠΑΛ του δήμου Βοΐου έδωσαν στο περιβάλλον τους μία διαφορετική οπτική. Το έκαναν πιο φιλικό και ευχάριστο πλημμυρίζοντας το με χρώματα, εικόνες και λουλούδια.

Τί έκαναν; Έβαψαν τους διαδρόμους και τις τάξεις τους και διακόσμησαν τους τοίχους με ζωγραφιές, η κάθε μία εκ των οποίων έχει διαφορετική θεματολογία. Έτσι οι μαθητές έβγαλαν όλη την έμπνευση και τη δημιουργική τους διάθεση προκειμένου να αλλάξουν τον σχολικό τους χώρο και να το αναβαθμίσουν.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν, ότι τα σχολεία στην Ελλάδα τείνουν να μοιάζουν με εγκαταστάσεις σωφρονιστικών ιδρυμάτων. Οι μαθητές όμως του ΕΠΑΛ Σιάτιστας, στο οποίο λειτουργούν τμήματα υγείας και πρόνοιας, μηχανολογίας, ηλεκτρολογίας και πληροφορικής έκαναν με την παρέμβασή τους το επόμενο βήμα, ώστε να καταστήσουν το σχολείο τους μία φυλακή σκέψης, γνώσης και μόρφωσης. Για γίνει όμως το σχολείο, όπως αναφέρει η συγγραφέας παιδαγωγικών βιβλίων και εκπαιδευτικός, Άννα Παππά, πηγή όπου ρέει ακατάπαυστα η φιλομάθεια και η μάθηση, πρέπει κατά την άποψη του υπογράφοντος να έχει δημιουργηθεί το κατάλληλο περιβάλλον. Όπως αυτό του ΕΠΑΛ Σιάτιστας, όπου φοιτούν 110 μαθητές, οι οποίοι λαμβάνουν γνώση από 29 καθηγητές.

Την ιδέα για αυτήν την αλλαγή εικόνας του σχολείου είχε μία καθηγήτρια του τμήματος υγείας και πρόνοιας. Ο λόγος για τη Δώρα Τανή, η οποία σε συνεννόηση με τη συνάδελφό της Αλεξάνδρα Τσίπου και τη διεύθυνση του σχολείου, έβαλε σε εφαρμογή την πρόταση αλλαγής του σχολικού περιβάλλοντος.

Η Δώρα Τανή μίλησε στο Newpost, όπου διηγήθηκε την ιστορία, η εξέλιξη της οποίας θυμίζει... ντόμινο. Γιατί η πρόταση ξεκίνησε για τον καλλωπισμό μίας τάξης και στη συνέχεια τα μέλη των άλλων τμημάτων αποφάσισαν να συμμετάσχουν και να ακολουθήσουν το καλλιτεχνικό ρεύμα που εμφύσησε τους σπουδαστές. 

Διαβάστε τη συνέντευξη που παραχώρησε και δείτε φωτορεπορτάζ πατώντας ΕΔΩ:

Σχόλια