Συγκλονιστική ιστορία «Δεν μπορούσα να περπατήσω! Δεν είχα αντοχές και ανάσα – Χειρότερο πράγμα η μοναξιά»

Η περιπέτεια υγείας ενός ασθενή που τρομοκρατήθηκε από τον κορωνοϊό, ασθένησε, αλλά ήταν... αρνητικός.


Πάνω από 40 θύματα του κορωνοϊού μετρά η Ελλάδα, στην οποία από τις 23 Μαρτίου υπάρχουν μέτρα απαγόρευσης της κυκλοφορίας για την επιβράδυνση της εξάπλωσης αυτής της νέας απειλής για την ανθρωπότητα. Εξαιτίας του φονικού περασμά της από Κίνα, Ιταλία, Ισπανία και πλέον και στις ΗΠΑ, ο κορωνοϊός έχει προκαλέσει τρόμο στους πολίτες, οι οποίοι τηρούν τις συμβουλές των ειδικών και μένουν σπίτι. Ειδικά αν νιώσουν συμπτώματα τίθενται σε κατ'οίκον περιορισμό.

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις ανθρώπων που είχαν συμπτώματα, βίωσαν μία εξαντλητική περιπέτεια υγείας, δεν είχαν κορωνοϊό, στο τέλος όμως είχαν ένα πολύ σημαντικό μήνυμα να στείλουν. Ένα από αυτά τα παραδείγματα είναι ο Γιώργος Λιαδής, ο οποίος είναι 40 χρονών, εργάζεται ως γραφίστας και είναι παντρεμένος με ένα παιδί.

Όπως σημειώνει σε επικοινωνία του με το Xtypes.gr, την Παρασκευή 13/3 είχε λίγο βήχα. Την επόμενη ημέρα ανέβασε πυρετό. Έμεινε κλεισμένος σε δωμάτιο και δεν επιτρεπόταν να τον πλησιάσουν η σύζυγος και το παιδί του. Ωστόσο ο βήχας άρχισε να γίνεται όλο και πιο βίαιος.

«Όταν έβηχα, ένιωθα σαν να με χτυπάνε με μια σανίδα στο στήθος», λέει και συμπληρώνει:

«Πήρα το 1135 και μου είπε πως αφού δεν είμαι ηλικιωμένος ή δεν έχω άλλο νόσημα, να μείνω σπίτι. Στο σημείο αυτό δεν μπορώ να πάω σε γιατρό γιατί φοβάμαι μην έχω τον κορωνοϊό. Παίρνω σιρόπι για τον βήχα και περιμένω, ενώ προσπαθώ να βρω τρόπο να κάνω ιδιωτικά το τεστ. Το πρόβλημα είναι πως υπάρχει μεγάλη ζήτηση. Μου απαντούν, ότι θα μπορέσουν ίσως σε μια εβδομάδα να μου πάρουν δείγμα κι ίσως να κάνουν άλλη μια εβδομάδα τα αποτελέσματα.
Κάθομαι και περιμένω. Εντωμεταξύ λαχανιάζω. Ξαναμιλάω με το 1135 και με ρωτάει αν έχω δύσπνοια. Δεν αντιλαμβάνομαι το λαχάνιασμα σαν δύσπνοια και απαντώ αρνητικά. Τα βράδια με πιάνουν όμως κρίσεις βήχα όπου βήχω συνεχόμενα για πέντε λεπτά και παλεύω να ανασάνω. Πανικοβάλλομαι».

Ποια ήταν η επόμενη κίνησή του; «Μιλάω με μια πνευμονολόγο, μου ζητά να βγάλω ακτινογραφία γιατί δεν της αρέσει όπως με ακούει. Με τα πολλά, την 5η ημέρα μετά τον πυρετό, κλείνω ραντεβού σε πνευμονολόγο για να κάνω το τεστ και να με εξετάσει. Όταν με εξέτασε μου είπε να ετοιμάσω το δισάκι μου και να πάρω το ΕΚΑΒ να έρθει να με πάρει. Για την ιστορία είχα φτάσει σε σημείο να μην μπορώ να περπατήσω. Δεν είχα αντοχές και ανάσα. Με πήγαν στα Επείγοντα στο Θριάσιο όπου για πρώτη φορά αισθάνομαι ασφάλεια και είμαι ήρεμος», απαντά και συνεχίζει τη διήγησή του: «Μου έβαλαν και μια μάσκα για το οξυγόνο και κοιμόμουν πραγματικά καλά. Μέχρι την επόμενη ημέρα που βγαίνουν τα αποτελέσματα για τον κορωνοϊό, τα οποία ήταν αρνητικά, ένιωθα πραγματικά ωραία».

Η συνέχεια δόθηκε στο ουρολογικό. «Εκεί έπαθα ένα πολιτισμικό σοκ. Ήταν σαν να με πήγαν πίσω στον χρόνο. Βρώμικα πατώματα (αν και τα καθάριζαν κάθε μέρα, είχαν ένα πράγμα σαν ξεραμένη βρωμιά πάνω τους), μπόχα στα δωμάτια, ένας άνθρωπος με κάποιου είδους ψυχολογικά προβλήματα στο δωμάτιο που ούρλιαζε, έκλαιγε, ζήταγε την μητέρα του, ένας άλλος που κατηγορούσε κατά σειρά προτεραιότητας τους κομμουνιστές, τις ξένες και τις ντόπιες και έβριζε τον άνθρωπο με το πρόβλημα, ένας παππούς που πέθανε στο διπλανό κρεβάτι στις 9.56 την Τετάρτη το πρωί - ήταν κι αυτό μια εμπειρία, δεν το είχα ξαναζήσει τόσο κοντά μου», αναφέρει.

Μετά από 8 ημέρες νοσηλείας, ο Γιώργος πήρε εξιτήριο έχοντας μεγάλη ευγνωμοσύνη σε ιατρούς και νοσηλευτές. «Μόνο το προσωπικό ήταν το ίδιο υπέροχο, ανεξάρτητα από τον όροφο».

Ποια ήταν η διάγνωση; «Μη καθορισμένη οξεία λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού. Αλλά είμαι καλά τώρα. Μου φαίνεται πως όλα αυτά συνέβησαν πριν από χρόνια. Αν δεν ήταν όμως όλη αυτή η ιστορία με τον κορωνοϊό, θα είχα πάει στον γιατρό, θα είχα πάρει αντιβίωση και θα είχα μείνει δυο μέρες στο κρεβάτι».

Ποιο είναι το επιμύθιο απ' όλη αυτήν την περιπέτρεια υγείας; «Αν έχετε κάποιο πρόβλημα υγείας και σας προβληματίζει, πάρτε όλα τα πιθανά μέτρα προστασίας και κοιτάξτε το. Μην το αφήνετε», επισημαίνει ο Γιώργος και καταλήγει για όσα βίωσε:

«Το χειρότερο ήταν η μοναξιά. Από το απόγευμα του Σαββάτου που κλείστηκα στο δωμάτιο μέχρι την ημέρα που βγήκα, 14 μέρες μετά, ούτε επισκεπτήρια επιτρέπονταν ούτε τίποτα, για δύο εβδομάδες. Τώρα που είμαι σε καραντίνα με την οικογένειά μου, αισθάνομαι υπέροχα!».

Σχόλια